31.12.2011 | 12:54
Hugleišing sem kom rétt fyrir jólin en rétt vęri aš hafa ķ huga allt įriš um kring
22.12.2011
Nś rennur upp sį tķmi įrsins hjį ykkur aš žiš upplifiš hvaš mestan kęrleik og friš ķ hjörtum ykkar. Tilgangurinn er sį aš žiš ęttuš finna žennan sama kęrleika og sömu hlżju tilfinningar allt įriš um kring žvķ žiš eruš verur ljóss og kęrleika. Žó eru margir sem upplifa sorg og eiga žungbęrar stundir yfir hįtķšir ykkar. Margir eru ekki ķ sambandi viš sitt ęšra sjįlf, sambandi viš sķnar tilfinningar og vita ekki hver tilgangur žeirra er į jöršu. Žeir sem upplifa slķkt sambandsleysi eiga oft erfišara en hinir sem lifa ķ kęrleika og björtu ljósi. Myrkur lęšist inn ķ huga fólks og žaš įttar sig ekki į žvķ aš bęgja žvķ frį meš hugsanaskiptum, meš žvķ aš stżra huga sķnum inn į jįkvęšari brautir. Žegar kęrleikurinn veršur mikill ķ kringum žessar sįlir finna žęr meira fyrir žvķ hversu ótengdar žęr eru og upplifa sorg, upplifa vanlķšan. Žetta ętti ķ raun ekki aš vera svona en žiš hafiš hagaš samfélögum ykkar žannig aš žaš byggist upp į žvķ aš leita eftir veraldlegum hlutum, leitast ķ störf sem gefa ykkur góšar fjįrhęšir og žiš gangist upp ķ žvķ aš kaupa og reyna aš njóta žannig ķ staš žess aš njóta žess sem er ekki hęgt aš kaupa meš peningum. Reyniš aš beina huganum inn į žį hluti sem žiš hafiš öšlast ķ gegnum lķf ykkar sem ekki vęri hęgt aš kaupa og selja. Finniš kęrleikann og žakklętiš žegar žiš hugsiš um įstvini ykkar, eiginleika ķ fari ykkar sjįlfra sem ykkur žykir vęnt um og žegar žiš hugsiš um hve lķfiš getur veriš fallegt ķ allri sinni mynd. Hugsiš um gróšur, landslag og dżr og sjįiš fullkomnunina ķ žeim hlutum sem eru skapašir ķ ljósi en ekki ķ verksmišjum.
Sendiš žeim sem eiga um sįrt aš binda, žeim sem eiga žungan hug og finna til vanlķšunar ljós, sendiš žeim allan žann kęrleik sem žiš finniš ķ ykkar eigin hjarta og beiniš sjónum aš žvķ.
Tengiš ykkur upp og tengiš ykkur viš orku jaršar, tengiš ykkur lķka śt til hlišanna og takiš inn žį orku sem umlykur ykkur, lįtiš ljósiš flęša meš hugsunum ykkar og sendiš žaš meš huganum į rétta staši. Efist ekki um getu ykkar, efist ekki žó aš hugurinn fari ekki žęr leišir sem žiš ętliš ykkur, žaš kemur meš ęfingunni aš lęra aš tęma hugann betur og aš taka į móti öllu sem kemur til ykkar. Žrįtt fyrir aš ykkur finnist žiš ekki vera tilbśin, ekki vera bśin aš lęra nóg, žį skiptir ljósiš frį ykkur grķšarlega miklu mįli og gerir mikiš gagn og veitir hjįlp. Sendiš žaš frį ykkur óhindraš, skilyršislaust.
Opniš fyrir orkuna sem kemur frį žeim sem meš ykkur starfa og bjóšiš žį sem eru ķ ljósinu velkomna meš ykkur til aš vinna meš ykkur, leišbeina ykkur og hjįlpa til aš starfiš gangi sem best. Fariš ykkar leišir, engin ein leiš er réttari en önnur og žiš eruš öll misjöfn og upplifiš ekki hlutina į sama hįtt. Nżtiš tķmann yfir žessa daga sem eru framundan til aš finna orkuna sem er ķ kringum ykkur žvķ hśn er sjaldan jafn full af kęrleika, žvķ mišur. Nżtiš žann kęrleika til aš senda ljós til žeirra sem finna ekki til kęrleikans, žeirra sem finna ekki til žakklętis og einblķna į myrkur og veraldlega hluti. Sendiš einnig til žeirra sem eru sjśkir, leyfiš heilunar orkunni aš komast ķ gegn og nżtiš žann tķma sem er aš ganga ķ garš. Žiš fįiš mikiš žakklęti fyrir og gefiš hvort öšru bestu gafirnar meš slķkum hętti. Haldiš įfram aš gera slķkt žó aš tķmi hįtķša gangi yfir, hafiš kęrleika og ljós aš leišarljósi allt įriš um kring og žį munu opnast ykkur dyr og gluggar og tękifęrin munu koma til ykkar įsamt žvķ aš ykkur į eftir aš lķša betur og žiš finniš ykkar tilgang ķ kęrleikanum.
Lifiš ķ ljóssins friši,
namaste.
Bloggar | Slóš | Facebook | Athugasemdir (0)
2.12.2011 | 12:23
Nż skilaboš til ykkar
02.12.2011
Hvašan koma tilfinningar ykkar? Eru žaš ykkar eigin tilfinningar sem žiš eruš aš finna eša eru žaš annarra tilfinningar? Žiš eruš eins og ķ lögum, lķkt og laukur. Žiš ęttuš aš flysja laukinn sem žiš eruš, fara ķ gegnum hvert lag fyrir sig og hreinsa ykkur tilfinningalega til aš žiš eigiš aušveldara eš aš taka į móti orkubreytingunum sem eiga sér staš ķ kringum ykkur.
Byrjiš į žvķ aš skoša ykkur sjįlf, setjist nišur og hafiš rólegt ķ kringum ykkur og spyrjiš ykkur sjįlf aš žvķ hvernig ykkur lķšur? Hvernig lķšur mér? Hvaša tilfinningar finniš žiš? Eruš žaš ykkar eigin tilfinningar? Finniš žiš til reiši? Hvašan kemur hśn, er hśn frį ykkur sjįlfum komin eša hafiš žiš fengiš hana til ykkar śr umhverfinu? Finniš žiš til žess aš vera kvķšin? Hvers vegna? Fariš yfir žaš ķ rólegheitum, skošiš alla kanta og allar hlišar. Finniš žiš til sorgar? Hafiš žiš įhyggjur? Hversu margar af žessum tilfinningum hafiš žiš buršast meš ķ langan tķma? Leyft žeim aš blunda ķ ykkur įn žess aš gefa žeim gaum?
Fariš yfir tilfinningarnar ykkar, vinniš skipulega og reyniš aš einbeita ykkur aš einni tilfinningu ķ einu, einni hugsun ķ einu og losiš um žęr eins og lög į lauk.
Žiš spyrjiš žį kannski nśna, hvernig get ég hreinsaš burtu žessa tilfinningu?
Žaš eru margar leišir viš žaš og engin ein žeirra réttari en önnur, engin ein betri en önnur enda misjafnt eftir ykkur hvaša leiš hentar ykkur best. Ég mun ekki śtlista hvernig, en get sagt ykkur aš žaš aš višurkenna tilfinninguna aš višurkenna og įtta sig į aš hśn er til stašar er oft į tķšum nóg. Žiš getiš reynt aš losa ykkur viš hana myndręnt. Žiš getiš bešiš um hjįlp viš aš hreinsa og losna viš tenginguna. Fariš ykkar eigin leišir en umfram allt višurkenniš og veriš mešvituš um hvaša tilfinningar eru žarna.
Žegar žessu starfi ykkar er lokiš, žessari hreinsun sem žarf aš eiga sér staš reglulega. Žį getiš žiš fariš aš vera móttękilegri fyrir orkubreytingunum. Žaš er veriš aš hękka orkuna ķ kringum ykkur eins og žiš vitiš. Žaš er einnig veriš aš hękka orkuna hjį ykkur sjįlfum sem og öllu öšru į plįnetunni ykkar. Žiš eruš aš gagna ķ gegnum breytingar og žaš hefur veriš undirbśningur undir žessar breytingar ķ langan tķma. Žęr hófust fyrir nokkru sķšan en munu halda įfram. Žiš völduš aš koma og vera į jöršinni į mešan žęr breytingar eiga sér staš. Žiš völduš žennan tķma. Notiš žvķ tękifręši og geriš žaš sem žiš getiš viš žann tķma. Notiš tękifęriš og takiš žįtt. Mörg ykkar eru aš taka žįtt og finna mikiš fyrir breytingunni. Mörg ykkar eru bśin aš vinna mikla vinnu og eruš komin lengra en hin og eruš farin aš bķša eftir meiri breytingum. Mörg ykkar hafa ašeins leitt hugann aš žessu og vita ekkert um hvaš mįliš snżst eša aš žaš séu neinar breytingar en hafiš samt fundiš eitthvaš en ekki getaš sett fingurinn į hvaš žaš er.
Nśna er tķminn. Tķminn sem žiš hafiš til aš vinna vinnu ķ sjįlfum ykkur, vinna meš aš hreinsa ykkur tilfinningalega og taka į móti žeim breytingum sem eru aš eiga sér staš. Lķka žiš hin sem eruš aš bķša og haldiš aš žiš séuš bśin aš öllu og aš žiš komist ekki lengra. Žaš er alltaf plįss fyrir meiri žroska, meiri lęrdóm.
Fariš yfir tilfinningarnar, huglęgt, skriflega, munnlega eša hvernig sem er. Fariš aftur til barnęsku ķ huganum. Muniš žiš hvernig var aš vera barn, einlęgnin og hversu sannar tilfinningarnar voru? Hversu sannar langanir ykkar voru og aš žiš vissuš nįkvęmlega hvaš žiš vilduš og hvaš žiš vilduš ekki. Ef žaš komu upp vonbrigši, reiši eša sorg, žį hleyptuš žiš henni śt meš žvķ aš grįta? Žiš voruš mešvituš, žiš voruš stödd žannig aš žiš voruš ķ sönnu sambandi viš ykkur sjįlf. Reyniš aš öšlast žann eiginleika aftur, aš vera ekki tżnd ķ ykkur sjįlfum og aš vita ekki hvašan tilfinningarnar koma eša hvers vegna, višurkenna ekki fyrir sjįfum ykkur aš žaš séu tilfinningar žarna sem hafa įhrif. Fagniš og žakkiš fyrir aš geta upplifaš allar žęr tilfinningar sem žiš eigiš, žęr geta allar hjįlpaš ykkur viš žroskann og viš lęrdóminn. Fagniš žvķ aš geta fundiš til reiši og sorgar, aš vita aš žegar žęr tilfinningar koma fram er įstęša til aš skoša betur reynsluna sem hefur įtt sér staš og žetta eru merki um aš žiš ęttuš aš staldra viš og meštaka hvaš geršist. Meštaka žaš sem ašrir kenndu ykkur eša žaš sem žiš kennduš öšrum ķ samskiptum. Žiš eruš öll hérna aš hjįlpa hvert öšru, žiš vinniš saman og veljiš ykkur saman eftir žvķ hvaš žiš žurfiš aš lęra. Žakkiš fyrir hverja manneskju sem hefur įhrif į ykkur, sama hvort ykkur finnst įhrifin neikvęš eša jįkvęš. Žakkiš einnig fyrir žęr manneskjur sem fęra ykkur sorg eša vonbrigši žvķ žiš ęttuš aš gefa žvķ gaum aš eflaust var lęrdómur fólginn ķ žeirri reynslu sem žiš öšlušust meš samskiptum viš einmitt žį manneskju.
Veriš jįkvęš. Lifiš ķ glešinni, dveljiš ekki viš tilfinningar fortķšarinnar en višurkenniš aš žęr eru til stašar og sleppiš žeim lausum.
Bloggar | Slóš | Facebook | Athugasemdir (0)
15.11.2011 | 09:05
Skilaboš aš handan til allra sem vilja lesa
8. nóvember 2011
Žiš veršiš aš hlusta, žiš veršiš aš hugsa og leyfa žvķ sem er aš koma til ykkar aš setjast og melta žaš.
Žiš eruš į svo miklum hraša ykkur er sżnt og žiš fariš įfram og fįiš aš vita żmislegt sem ętti aš geta gagnast ykkur en žiš ęšiš įfram į svo miklum hraša aš žiš nżtiš ekki žaš sem er aš koma til ykkar į žann hįtt sem ętlaš er.
Tķminn er ekkert of mikill, žiš veršiš aš taka ykkur saman og fara aš standa saman.
Žaš er svo mikil sundrung og einstaklingshyggja sem rķkir aš žiš eruš komin śt į ystu nöf vegna žess.
Žaš žarf aš stilla ykkur inn į aš hjįlpa hvort öšru og hjįlpa ykkur sjįlfum aš lęra aš lifa ķ žeirri orku sem ykkur hefur veriš ętlaš aš lifa ķ en viš stöndum frammi fyrir žvķ aš žiš blokkiš į og lokiš fyrir og takiš ekki eftir lęrdómnum, takiš ekki eftir žvķ sem viš sżnum ykkur.
Viš höldum žó įfram aš reyna og žaš mun koma til ykkar į endanum en mętti gerast hrašar hjį ansi mörgum.
Mig langar aš fręša ykkur um hvaš er aš gerast ķ ykkar plįnetu, ég segi ķ henni žvķ aš orkan er ekki einungis į henni og ķ kringum hana heldur er hśn ķ henni lķka og fer djśpt og hefur įhrif į hana.
Spenna hefur magnast upp og žörf er į losun og hreinsun hjį henni aš innan. Einnig žarf aš hjįlpa henni svo viš aš hreinsa aš utan og verš ég aš bišja ykkur um aš einbeita ykkur aš žvķ aš senda heilunarorku til móšur jaršar, aš bišja ykkur um aš hafa hana ķ bęnum ykkar og senda henni ljós.
Hreinsun mannsins er svo annar handleggur en ég fer ekki nįnar śt ķ žaš hér og nś žvķ žaš gęti haft önnur įhrif į ykkur en ég myndi ętla mér aš segja ykkur frį žvķ nśna.
Margir mišlar eru aš vakna til lķfsins ef svo mį segja, žiš finniš aš orkan er sterkari og aš žaš er opnaš fyrir hjį žeim sem hafa upplifaš sig sem lokaša meš žeirri orku sem er ķ kringum ykkur nś.
Virkiš žessar opnanir, takiš į móti žvķ sem kemur žvķ žaš er til žess aš hjįlpa ykkur og hjįlpa ykkur aš skilja og lęra betur og dżpra hvaš er framundan og hvaš žiš eigiš aš gera og hvert hlutverk ykkar er.
Einnig er žaš til góšs fyrir hvern og einn og eflir ykkur persónulega og hjįlpar ykkur aš nįlgast žaš markmiš sem žiš fęddust meš hingaš į jöršina og hjįlpar ykkur meš žroskann sem ykkur er ętlaš aš nį.
Gefiš žvķ gaum aš lķta til himins, lķtiš til himins žegar fęri gefst og sjįiš hversu himininn er óendanlega stór.
Svo stór aš honum eru engin takmörk sett.
Žannig er žaš einnig meš ykkur sjįlf, žaš eru ekki takmörk og žiš eigiš aš geta fariš hęrra og dżpra en žiš sjįlf setiš takmörkin į ykkur og leyfiš ykkur ekki aš fara į žį staši sem žiš sannarlega getiš og ęttuš aš gera.
Ég segi ykkur enn og aftur aš óttast ekki um ķmyndun og óķmyndaša hluti žvķ žaš er žrįšur sem sker į milli en žiš lęriš aš vega žaš og meta meš tķmanum og ykkur getur virst sem žiš ķmyndiš ykkur til aš byrja meš en skiljiš svo žegar lengra er komiš hvaš greinir į milli.
Ekki loka į og hugsa meš ykkur aš žiš séuš bara aš ķmynda ykkur hlutina, leyfiš hugsunum og tilfinningum aš flęša óhindraš og sleppiš žvķ aš setja veggi utan um allt. Žaš žarf ekki allt aš vera flokkaš ķ kassa og box eins og žiš viršist eiga til aš vilja gera.
Stundum skortir ykkur orš yfir žaš sem žiš vitiš eša finniš og žaš er allt ķ lagi, leyfiš žvķ samt aš vera meš ykkur og leyfiš sżnum og draumum aš flęša įn žess aš žurfa aš skilgreina žį til hins żtrasta.
Žiš skiljiš betur eftir į hvers vegna žaš er.
Einu takmörkin sem eru ykkur sett hafiš žiš sett sjįlf og nś er tķminn til aš losa um žęr hömlur sem eru aš hafa įhrif.
Žiš žurfiš į hvort öšru aš halda og geriš ykkur sżnileg fyrir hvort öšru, standiš saman og leyfiš sundrung ekki aš komast aš ykkur.
Leyfiš ljósinu aš koma til ykkar og vera partur af ykkur alla daga. Leyfiš kęrleikanum aš dafna og flęša ķ gegnum ykkur.
Tengiš ykkur viš ljósiš og finniš kęrleiksorku fljóta ķ gegnum ykkur og frį ykkur til hvors annars. Žaš er markmišiš.
Markmišiš er einfalt ķ ešli sķnu og ykkar tilgangur er aš hjįlpa og byrjiš žį į žvķ aš hjįlpa hvort öšru og hjįlpa žeim sem eru hjįlpar žurfi, notiš bęnir og hugsanir til žess.
Hjįlpiš plįnetunni sem leyfir ykkur aš bśa hér, hjįlpiš henni og meš žvķ hjįlpiš žiš ykkur sjįlfum į svo margan hįtt.
Einfaldiš hlutina frekar en aš flękja žį, reyniš ekki aš skilja allt sem gerist ķ kringum ykkur, veriš bara til og muniš aš njóta nśtķšarinnar.
Bloggar | Slóš | Facebook | Athugasemdir (0)
7.11.2011 | 13:59
Nżtt bréf, skrifaš af leišbeinanda mķnum.
Tilgangurinn er mikill. Tilgangurinn meš žvķ aš ganga hér į jörš mešal ykkar og žiš mešal hvors annars. Žiš sjįiš ekki öll tilganginn en žaš mį benda ykkur į aš tilgangurinn helgast allur samkennd, hann helgast kęrleika og hann helgast žvķ aš sjį ljósiš ķ hvort öšru. Aš lęra aš elska ykkur sjįlf skilyršislaust og aš lęra aš elska ašra og stękka ykkur į žann hįtt og mašur gęti sagt aš reyna aš hįmarka sig en žaš er aldrei hęgt aš nį hįmarki žó žvķ vöxturinn heldur endalaust įfram.
Opniš fyrir flęši ljóssins, opniš fyrir žaš inn ķ hugann meš žvķ aš fęra ykkur ķ įtt til betri lķfs og opniš fyrir žaš ķ hjartanu meš žvķ aš leyfa ykkur aš elska. Ekki kryfja og efast um žęr tilfinningar sem žiš finniš. Leyfiš žeim aš vaxa og dafna og leyfiš nżjum tilfinningum aš koma til ykkar. Žiš eruš tilfinningaverur, žiš eruš ljósverur og žiš lifiš žvķ mišur of mörg ķ skugga og įn sambands viš ykkur sjįlf. Žaš žarf ekki mikla vinnu til aš virkja sig į žennan hįtt, bara aš gefa sér smį tķma til aš opna ašeins fyrir gįttina og leyfa hlutunum aš flęša og koma sjįlfkrafa.
Žaš er margt stórt aš gerast, stórt į ykkar męlikvarša. Indland, Grikkland, Rśssland. Jaršskjįlftar, eldgos, efnahagsvandręši og mannvonska sem kemur upp į yfirborš. Spilling. Ég gęti tališ upp lengi, fariš varlega og gleymiš ykkur ekki ķ hörmungum ykkar heims, gleymiš ykkur frekar ķ gleši heimsins og žvķ sem veldur góšum tilfinningum en ekki kvķša og vanlķšan. Žaš er veriš aš stilla af orkuna hjį ansi mörgum, žaš žarf aš samręma orkuna viš žęr orkubreytingar sem hafa oršiš į plįnetunni og žaš tekur tķma aš finna jafnvęgiš aftur fyrir ykkur sum.
Žaš munu verša kraftar sem valda miklum breytingum sem žiš eigiš eftir aš reyna aš skilja en vķsindamenn ykkar tķma fį engan botn ķ, enda er kunnįttan takmörkuš. Žaš verša breytingar į landi og sjór mun ganga į land jafnframt ķ kjölfariš og žaš veršur erfitt fyrir ykkur aš skilja hvernig eša hvers vegna žett gerist. Ég fer ekki nįnar śt ķ žaš, bķšiš og sjįiš og lįtiš ekki valda kvķša žvķ kvķši er ekki žaš sem žiš eigiš aš vera aš finna. Finniš til nįungakęrleika og gleši, notiš hęfileikana til aš elska, žiš hafiš öll žann eiginleika og hęfileika til aš elska óendanlega, skilyršislaust og virkjiš žaš. Byrjiš į ykkur sjįlfum, žeim sem standa ykkur nęst og elskiš svo ašra.
Ég hef žetta ekki lengra nśna, meltiš žetta ķ smį skrefum og lesiš yfir aftur.
Kahn.
7.11.2011 | 10:28
Skilaboš aš handan, ķ gegnum ósjįlfrįša skrift.
29.10.2011
Žś spyrš um sannleika varšandi orkustöšvarnar. Žęr eru žarna, žęr skipta lķkamann ykkar og andlega lķkamann verulegu mįli. Hlutverk žeirra, žęr hafa hver fyrir sig mörg hlutverk og gegna žeim įn mešvitundar okkar. Ekki žurfiš žiš aš kafa djśpt ķ aš skilja hvernig hver og ein vinnur heldur skiptir mįli aš vita hvęar žęr eru stašsettar, og kunna aš hreinsa žęr, kunna aš virkja žęr.
Fylliš žęr af ljósi og lįtiš ljósiš hreinsa, lįtiš hjartastöšina finna hvort žaš er eitthvaš sem žeiš eigiš eftir aš heila og hreinsa ķ henni sjįlfri, hśn tengist tilfinningum og tilfinningar tengjast oft samskiptum.
Hvaša samskipti hafiš žiš įtt sem hafa skiliš eftir sig ķ hjartastöšinni eitthvaš sem žarf aš endurvarpa huganum į og hreinsa śt śr henni. Hvaša samskipti og tilfinningar hafa myndast ķ kringum žau sem hafa hjįlpaš hjartastöšinni aš vaxa og žroskast.
Skošiš samband milli foreldra og barna til dęmis, hugsiš um börnin ykkar meš hjartanu ekki meš huganum og lįtiš hjartastöšina vaxa og dafna į žann hįtt meš žvķ aš hugsa um ašrar manneskjur eša dżr sem eiga stóran žįtt ķ žvķ aš skapa hvernig tilfinningaverur žiš eruš.
Ef žiš rekist į hugsanir sem tengjast öfund, gręšgi, hatri, almennum pirring eša žiš finniš eins og žiš dökkniš og žaš kemur einhvers konar drungi yfir ykkur eftir aš hafa hugleitt inn į samskipti sem hafa valdiš žessum tilfinningum žį er spurning um aš skoša žaš betur og fara dżpra og žiš ęttuš aš bišja um hjįlp viš aš laga žaš.
Ekki buršast meš vonbrigši, reiši eša annaš slķkt śt ķ ykkur sjįlf eša ašra žvķ žaš heldur aftur af žroska og vexti ykkar og veldur stöšnun.
Žiš viljiš fį aš vita meira, žaš er gott. Žorstinn ķ fróšleik er af hinu góša og svörin ęttu aš kalla į meiri žorsta eftir aš fį aš vita enn meira.
Ykkur er sżnt eins mikiš og sagt eins mikiš og žiš rįšiš viš ķ žaš skipti, viš megum ekki grķpa fram fyrir žroskaferliš hjį ykur žvķ žiš žurfiš aš lęra hlutina sjįlf og megiš ekki bara lesa žaš eins og ķ bók žvķ žį er tilgangnum ekki nįš.
Žiš hafiš vališ ykkur aš fara įkvešinn veg, hver fyrir sig og upplżsingarnar sem žiš megiš fį eru ekki alltaf žaš sem ykkur langar aš vita ķ žaš skiptiš žvķ hugurinn hleypur į undan ykkur og ykkur langar aš vita allt.
Opniš fyrir orkuflęši į milli orkustöšvanna ykkar, leyfiš žvķ aš flęša óhindraš į milli og mynda heild sem er meš kjarna vķšast hvar žar sem orkustöšvarnar sjįlfar eru stašsettar.
Vķkkiš śt sjóndeildarhringinn ykkar meš žvķ aš leyfa ykkur aš dreyma, ķmyndun og dagdraumar hjįlpa ykkur aš žróa og žroska meš ykkur žrišja augaš og hafiš ekki įhyggjur af žvķ hvaš er ķmyndun og hvaš ekki. Žegar mašur er aš ęfa sig žį skiptir žaš ekki öllu mįli enda er ķmyndun oft af hinu góša og gerir ekkert annaš en aš halda ykkur į réttri braut.
Enda er naušsynlegt aš vera lifandi og eiga sér drauma og žiš eigiš sannarlega aš sjį fyrir ykkur žegar draumarnir ykkar rętast og leyfa žvķ aš taka į sig mynd ķ kollinum į ykkur žvķ aš skżrir markmišin betur og žiš munuš žį frekar feta ykkur inn į žęr slóšir aš nį žeim.
Ég hef sagt ykkur aš halda ykkur į jįkvęšum brautum, jįkvęš orka er žaš sem žiš žurfiš aš einbeita ykkur aš į žessum tķmum. Orkan ķ kringum ykkur og ķ ykkur hefur breyst og er aš breytast enn og mun halda žvķ įfram žar til hįmarkinu veršur nįš.
Ég mun ekki gefa tķmasetningar sem munu żta undir kvķša og valda žvķ aš žiš gleymiš žvķ aš žaš er feršalagiš aš žessum tķma sem er aš skipta mįli en ekki hver śtkoman veršur žį, žiš fįiš aš vita įšur en aš žvķ kemur hvenęr tķminn er og hvaš žiš eigiš aš gera.
Nśna skiptir mįli aš breyta orkunni ķ huganum og hjartanu og lįta kęrleikann flęša į milli ykkar.
Myndiš meš ykkur hringi, žar sem žiš notiš kęrleikann og leyfiš honum aš magnast upp og flęša. Hugleišiš į sama tķma, Lįtiš orkuna magnast upp meš fjöldanum.
En geriš žaš lķka ķ sitthvoru lagi og lįtiš ljósiš og žį yndislegu orku sem fylgir ljósinu og kęrleikanum nį yfirhöndinni yfir kvķša og įhyggjur, yfir neikvęšni, sorg og reiši, yfir eftirsjį žvķ žurfiš sannarlega ekki aš hafa eftirsjį og eigiš aš sleppa hendinni af slķkum hugsunum og tilfinningum og bišja um hjįlp viš aš hreinsa žęr frį ykkur og losna viš slķkt sem veldur ykkur eingöngu vanlķšan og dregur śr ykkur.
Sjįiš fyrir ykkur aš žiš séuš gangandi ljós, aš žiš leyfiš ykkur aš flęša. Aš žegar žiš hittiš annaš fólk aš žį leyfiš ljósinu ykkar aš flęša um herbergiš og leyfiš žvķ aš fylla annaš fólk lķka. Fįiš fólk til aš hugsa jįkvętt meš ykkur meš žvķ aš benda žeim į aš fara jįkvęšu leišina aš žvķ sem žaš er aš gera
Meš tķmanum žurfš žiš svo aš lęra meira en grunnurinn er aš halda sér innį brautinni žar sem trś og stašfesta, kęrleikur og góšmennska ręšur rķkjum.
Smįvęgileg atriši eins og lįta eitthvaš smįatriši fara ķ taugarnar į sér eins og žiš oršiš žaš, aš lįta smįatriši eša eitthvaš ķ fari annarra hafa neikvęš įhrif į hvernig ykkur sjįlfum lķšur er eitthvaš sem žiš žurfiš aš lęra aš breyta og sleppa takinu į.
Žetta er bara vani, eitthvaš sem samfélagiš ykkar hefur kennt ykkur meš dómhörku sinni og formfestu į hvernig hlutirnir eigi aš vera en ķ staš žess aš horfa meš opnum augum į hvernig hlutirnir eru raunverulega og samžykkja žaš meš opnum hug.
Bišjiš og veriš žakklįt fyrir žaš sem žiš hafiš, žvķ innst inni ef fólk leišir hugann aš žvķ žį eru allir žakklįtir fyrir žaš sem žeir hafa. Allir hafa hluti sem žeim žykir vęnt um, hluti sem žeir geta fundiš aš ķ hjartanu skipta žį svo miklu mįli og notiš žessa hluti til aš byrja į aš finna žakklętiš, finna kęrleikann gagnvart žvķ fólki sem žiš elskiš.
Žroskiš ykkur svo śt frį žvķ og sleppiš žvķ aš dvelja yfir tķmum sem eru lišnir, varšveitiš minningarnar en ekki dvelja ķ fortķšinni og dvelja ķ žvķ sem žiš hafiš žegar misst.
Ekki dvelja yfir žvķ sem žiš eigiš ekki, žvķ sem žiš viljiš öšlast ķ framtķšinni. Lįtiš frekar svoleišis hugsanir į jįkvęšan hįtt ķ draumana ykkar og setjiš ykkur jįkvęš og góš markmiš meš aš žiš viljiš nį žangaš seinna meir en lifiš ķ nśtķšinni og horfiš meš réttum augum į žaš sem er ķ kringum ykkur nś.
Gleymiš ykkur ekki ķ lesefni sem skiptir ekki mįli og muniš aš skoša ekki bókstaflegar merkingar žess sem ykkur er sagt og žiš lesiš heldur finniš bošskapinn ķ žvķ og tślkiš fyrir ykkur.
Žaš mį lesa sömu bókina į margan hįtt, fer eftir žvķ hver er aš lesa og hvaša bošskap hann žarf aš fį ķ žaš skiptiš sem hjįlpar honum mest aš žroskast. Žannig er žaš einnig ķ samskiptum og öšru žvķ sem žiš takiš ykkur fyrir hendur, žiš takiš žann bošskap og žį fręšslu śr sem žiš eigiš aš nota ķ žaš skiptiš.
Nś vil ég mišla žessu til ykkar žvķ ég vil aš žiš lęriš aš hugsa upp į nżtt meš kęrleikanum, žiš sem žurfiš aš lęra žaš. Aš leyfa ekki efanum aš pota sér inn ķ allt sem žiš geriš heldur halda įfram og leyfa trśnni į hiš góša og trśnni į ykkur sjįlf aš rįša för.
Takiš til ykkar žaš sem žiš žurfiš aš lęra, žaš eru einhverjir sem vita žetta en ašrir sem finnst gott aš lįta minna sig į og finna aš žeir žurfi smį stašfestingu į aš žeir séu aš gera rétt og aš žeir séu į réttri braut.
Žiš hafiš oft svo miklar įhyggjur af žvķ hvaš öšrum finnst og hafiš įhyggjur af žvķ hvaš ykkur sjįlfum ętti aš finnast en gleymiš žvķ og veriš žiš sjįlf og stolt af žvķ aš vera hver žiš eruš og muniš aš žiš hafiš öll tilgang og ekki lįta efa og skort į sjįlfsöryggi koma ķ veg fyrir aš žiš finniš ykkar tilgang.
Trśmįl | Slóš | Facebook | Athugasemdir (0)
7.11.2011 | 10:25
Skilaboš aš handan, ķ gegnum ósjįlfrįša skrift.
Leyfiš huganum ykkar aš bera ykkur hvert į land eša hvert ķ heim sem er og finniš hvernig ķmyndunaraflinu er gefninn laus taumur og žį munuš žiš fara į ókannašar slóšir og nį jafnvel aš kalla fram tilfinningar sem žiš hafiš bęlt og grafiš nišur. Ekki stjórna huganum heldur bara flakka og fara hvert sem ykkur girnist.
Viš skulum vinna meš bleikan lit ķ dag, lit kęrleikans. Kęrleikurinn er mér ofarlega ķ huga žvķ aš hann er eitt af žvķ sem mestu mįli skiptir aš halda į lofti ķ lķfinu og sérstaklega nśna į žessum tķmum sem žiš gangiš ķ gegnum.
Žaš er ekki nóg aš fį brauš og mat ef enginn kęrleikur, nįungakęrleikur og kęrleikur til ykkar sjįlfra er ķ brjóstum ykkar. Virkiš hann, leitiš hann uppi.
Hugsiš um žaš sem er ykkur kęrast og finniš hvernig hjartastöšin ykkar dafnar viš žaš, finniš tilfinninguna lķkamlega og andlega og staldriš viš, finniš hana og stoppiš ķ henni žannig aš hśn fįi aš dafna og lifa meš ykkur en ekki gleymast ķ hrašanum sem einkennir ykkar lķf.
Žį er naušsynlegt aš hugsa ašeins um hvort žiš hafiš gert gott ķ dag? Gott gagnvart ykkur sjįlfum, hafiš žiš hugleitt oršin sem žiš hafiš lįtiš śt śr ykkur, hugsanirnar sem žiš hafiš sent śt ķ heiminn. Eru žęr fallegar og góšar eša hafa neikvęšar slęšst meš. Žurrkiš śt neikvęšar hugsanir, snśiš žeim yfir ķ andhverfu sķna og temjiš ykkur jįkvęša hugsun.
Žaš tekur stundum svolķtinn tķma en allt er hęgt og žaš kemur fljótlega ef fólk er mešvitaš um hvernig mįttur hugans er og hvaš žiš getiš ķ raun haft mikil įhrif į ykkar huga ef vilji er fyrir žvķ.
Hafiš žiš gert gott gagnvart öšrum? Hafiš žiš hugsaš fallega um ašra eša til annarra, bešiš fyrir einhverjum ķ dag, hjįlpaš einhverjum ķ dag.
Fašmaš einhvern af mikilli hlżju og gefiš af ykkur. Klappaš dżrunum eša strokiš žeim blķšlega og sett įst ķ hreyfinguna. Žaš er gott aš gefa af sér og žaš er gott fyrir ykkur aš virkja tilfinningarnar, góšu tilfinningarnar meš žvķ aš setja žęr ķ verkin, setja žęr ķ hugsanir ykkar og leyfa žeim aš verša stór partur af ykkar lķfi.
Smį skref ķ upphafi geta oršiš aš langhlaupi žegar upp er stašiš. Haldiš įfram į sömu braut og muniš aš allt sem žiš geriš og hugsiš skiptir mįli.
Umturniš hugsunum og lķfi ykkar inn į jįkvęšar og fallegar brautir og žiš muniš sjį hvernig ykkur fer aš lķša betur.
Góš orka lašar til sķn góša orku. Žetta er svo einfalt ķ ešli sķnu en ekkert er ķ raun einfalt fyrr en mašur veit sannarlega af žvķ.
Hugleišiš inn į frišinn, friš ķ hjartanu ykkar, friš inni ķ jöršinni og friš į jöršinni. Friš ķ strķšshrjįšum löndum, friš hjį stjórnmįlamönnum, friš ķ hjarta žeirra og huga.
Frišur žżšir ekki bara aš vera ekki ķ strķši, frišur er svo mikilvęgur eiginleiki. Aš geta fundiš friš ķ hjarta sér og huga er alveg naušsynlegt til aš geta slakaš į.
Žiš žurfiš aš tóna ykkur nišur og leyfa ykkur aš gera žaš aš minnsta kosti einu sinni į dag, aš eiga stund žar sem žiš stilliš ykkur nišur į frišinn og róna, ekki fyrir framan tęki og tól sem afvegaleiša hugann og veita endalausa afžreyingu sem matar ykkur, heldur er betra aš eiga friš meš sjįlfum sér eša meš öšrum, žar sem hugurinn fęr slökun, žar sem hjartaš fęr róandi tilfinningu til aš tóna sig nišur um smįvegis ef žiš hafiš veriš į miklum hraša sem einkennir ykkur og ykkar samfélag.
Fariš śt, fariš ķ baš, sitjiš og hugsiš, hlustiš į tónlist eša teikniš mynd. Hvaš sem er sem veitir ykkur frišžęgingu og ró. Muniš aš róin er mikilvęg, til aš nį ró į hugann, til aš nį ró į hjartaš, til aš nį aš hugsa skżrar og sjį hlutina ķ réttu ljósi getiš žiš ekki žeyst įfram į hrašanum įn žess aš slaka į.
Žiš žurfiš aš undirbśa ykkur undir žaš sem eftir er af lķfi ykkar, žiš žurfiš aš taka meiri žįtt ķ ykkar eigin lķfi en ekki vera bara peš sem umheimurinn stjórnar og žiš fylgiš bara meš.
Hvar eruš žiš į bak viš allt sem samfélagiš hefur skapaš ķ kringum ykkur?
Finniš rótina į sjįlfum ykkur og finniš hvaša leišir žiš sjįlf ķ raun og veru viljiš fara, finniš ykkar kjarna. Bišjiš um hjįlp og žiš munuš fį hana, leišsögnin er alltaf til stašar en eins og ég hef sagt įšur žį žarf aš vilja heyra og vilja sjį. Lįtiš ykkur skipta mįli, lįtiš ykkur finna aš žiš skiptiš sjįlf ykkur mįli og hęttiš aš velta žvķ fyrir ykkur hvaš öšrum finnst og hvaš ókunnugum finnst um žęr leišir sem žiš fariš meš ykkur sjįlf.
Žiš lifiš hér fyrir sjįlf ykkur, lįtiš gott af ykkur leiša og notiš tķmann vel til aš žroska ykkur, žróa ykkur , lęra og gefa, kenna öšrum. Žaš er žaš sem skiptir mįli.
Varšandi eldgosiš ķ Kötlu sem svo margir hafa įhyggjur af hér žį er hęgt aš segja aš hśn muni koma meš skot og bresta, žaš kemur gos en viš getum ekki sagt ykkur nįkvęmlega hvenęr žaš veršur eša hvernig žvķ viš erum ekki svo mikiš aš stilla okkur inn į orku fjallsins eša tķmasetja hluti į žennan hįtt.
Önnur eldfjöll munu gjósa en Ķsland er ekkert sér į bįti varšandi nįttśruhamfarir eša eldgos.
Žaš žarf aš hafa įhyggjur af hitabreytingum og kulda. Ósonlagiš ykkar hefur breyst og žiš veršiš aš undirbśa ykkur undir aš vešurfar getur breyst ķ žeirri mynd sem žiš žekkiš žaš. Stóliš ekki į aš vešriš haldist eins og žaš hefur gert ķ langan tķma. Ķsland mun žó standa vel aš vķgi ķ framtķšinni nįttśrufarslega séš og engar įhyggjur sem žiš žurfiš aš hafa af žvķ, žaš veršur vel byggilegt og langt er ķ aš viš sjįum fyrir matarskort eša annan skort į landinu sem gęti fariš aš valda žvķ aš fólk gęti ekki bśiš žar.
Trśmįl | Slóš | Facebook | Athugasemdir (0)
3.11.2011 | 09:52
Įhugaveršur tengill
Mig langar aš benda ykkur į aš skoša tengil sem ég setti inn. Sķšan heitir Viska og gleši og žar er heilmargt fróšlegt aš sjį og mešal annars bréf frį meistaranum Maitreya. Endilega lesiš žessi bréf, žó ekki vęri nema einhver žeirra.
Tengillinn birtist einhverra hluta vegna ekki žarna til hlišar en hér er slóšin:
Ég mun svo setja fleira inn į sķšuna smįtt og smįtt.
Ljós og kęrleikur til ykkar.
Bloggar | Breytt s.d. kl. 09:55 | Slóš | Facebook | Athugasemdir (0)
1.11.2011 | 22:37
Fyrirbęnir og fjarheilun
Kęru vinir.
Ég tek aš mér aš gera fjarheilun og senda fyrirbęnir fyrir žį sem žurfa į žvķ aš halda.
Ég starfa ķ anda ljóss og kęrleiks og fullum trśnaši er heitiš. Žessi žjónusta kostar ekki neitt.
Ef žiš viljiš lįta bišja fyrir ykkur eša einhverjum öšrum sendiš žį tölvupóst į netfangiš ljosogheilun@gmail.com og takiš fram hvort žiš viljiš lįta bišja fyrir ykkur og / eša senda fjarheilun. Nafn og heimilisfang einstaklingsins sem žiš viljiš lįta hjįlpa žarf aš fylgja.
Bestu kvešjur, ljós og kęrleikur til ykkar.
Bloggar | Slóš | Facebook | Athugasemdir (1)


milla



